Grønt gras og mjøl

Våren har kommet for fullt, og grønt gras stikk opp overalt. Men Stian takkar ikkje nei til litt mjøl frå Andreas.

Hoggormbitt

Onsdag kveld når Bjarne var opp og skulle helsa på lamane, hadde Maria store opphovna overlepper. Sidana lamaen bruker den kløyvde lippa til å ete, hadde ho vanskar med å eta mjølet frå handa. På torsdagen var høgre lippe stor, medan venstre hadde gått attende, og på fredagen var begge tilnærma normale.
Mistanken går på at det er hoggorm som Maria har kommet farleg nærme. Typisk sidan dei skal undersøkja alt dei ser. Eller så kan det ha vore eit hummle- eller vepsestikk.

Et kongerike for en lama

Det ser ut som om Stian og Maria har slått seg til ro på sitt nye kongerike. Dei kan iallefall ikkje klaga på utsikta:)

Ut i utmarka

Idag blei gjerde på lamane sitt 3mål store beite opna, og dei har nå tilgang på 200 mål med utmark. Me har holdt dei på eit avgrensa område, for være sikre på at dei ikkje skulle rømme. Sidan det har godt bra, og at dei har hatt god tid på å verte kjent med område, slapp Oddi dei ut idag.
Område er gjerdet inn med vanleg saue-inngjerding, og det er ikkje problem for lamaen å hoppe over viss han går inn for det. Men me får håpe dei finn seg tilrette.

"Innridning" av Stian

For at Stian skal lære seg til med kløv og sal (for barn), øvde eg på å leggja av og på ein jakke. Dette gjekk veldig raskt, ifrå å være redd for jakka, til å ikkje bry seg om at ho låg på ryggen, gjekk det 5- 10 min. Hemmelegheiten er positiv forsterking. Når eg held jakken framfor Stian får han mjøl, han forbind dermed jakken med noko positvt. Når eg legg jakken over ryggen, for han også mjøl med det same. Etter ei stund knytta eg jakken fast, gjekk nokre metar, og gav han litt til mjøl. Og dermed var me eit steg vidare på vegen til pakkdyr:)

Årsaka til at bilete er så dårleg, er at Stian var så gira på å komme nærme meg at det var umogleg å få nok avstand.

Varsling

Det er ikkje ofte lamaen lagar anna lyd enn roleg "hummm" -lyd. Men på ein av turane våres, så kom denne varslinglyden. Kanskje det var ein rev som luska inni skogen...

Påsketur

Lamaen likar i utgangspunkte ikkje at ein tek på dei. Derfor har eg klappa mykje på dei, medan dei får godbitar. Dermed forbind dei kontakt med noko posetivt. Resultatet blir at Tuva og Andreas kan klappe Stian, utan at han går bort frå dei.

Nokre korn med kraftfôr skapar god tilit.

Det sett ein ekstra spiss på turen når ein har lamane spaserande rundt:)

Latrine

Lamaen drit og pissar på faste plassar. Dette gjær at det er reint inne i hesteboksen, og at dei er gunnstige å ha på plassar med mange folk, foreksempel badeplassar og grillplassar.

Frost

Idag var lamane dekka av rim. Eit godt tegn på isolerande ull.

Rulling på asfalten

Når eg går tur med lamane på asfalt likar dei å legge seg ned og rulle rundt.

Lama i solnedgang

13. mars flytta Maria og Stian ut i marka. Såg ut som dei lika å liggja i høyden å studera solnedgangen.
Lamaen søkje opp i høyden for å få bedre oversikt over farar.

Lamakos

Går greit å vere vekke frå dyra når ein får slike bilete sendt opp:)

Lyssiv

Lyssiv er mange steder eit stort problem for kulturlandskapet, da husdyr ikkje vil beite på plantene. Ser ikkje ut som Maria har problem med det:)

Barnevakt

Det ser ut som både Rikki, Maria og Stian er fornøgde; vinn-vinn-situasjon:)

Tråkkskade- ikkje her i gården

Lamaen har særs stor fotflate, som er mjuk på undersida. Dette gjer at ein minskar faren for tråkkskadar på terrenget. Den mjuke undersida gjer også at lamaen er ekstremt god til å klatre.

Rikki som lamarøktar

Lamaen er eit barnevenleg dyr; dei er rolege, sleikar og bit ikkje, og er tolerante overfor barn. I allefall fann nevøen min Rikard, godt tonen med dei.

Stolt lamaeigar

Gilde dyr.

Grilltur

Sjølv om Stian og Maria ikkje har kløv enda, og me må bære sekken sjølv, er det gildt å ha dei med på tur. Linn lærte Stian å gi labb, og kunne konstatere at lamaen har mykje tilfelles med hestane.

Beiteryddara

Ein fin ting med lama, er deira nøysomhet. Dei likar godt lyng og einar, og kan dermed klare seg ute gjennom vinteren. Ved sia av å skaffe seg mat, sørgar dei også for at landskapet ikkje gror att.

Om dyra

Stian er fødd sommaren 2006. Han er ung, og svært lærevillig.

Maria er fødd sommaren 2005. Ho er meir moden, og ikkje alltid like klar for trening. Maria blei para 6. juli 2007, og venter føll ca 20. juni.

Ut på tur med lama på slep

Lamen er avlet på som pakkdyr, det ligg dermed naturleg for den å følge etter i bånd. Det var tøfft å sjå kor greit det gjekk, sidan verken Stian eller Maria hadde trenet noko nemneverdig på det før eg fekk dei.

Likar godt å komme meg opp i litt høgde, fint å nyte utsikta. Hadde ein tur fyrste nyttårsdag på Hammaren. Ser ut som lamane også likar å skue utover landskapet.

Ein anna dag var me på topptur ved Taksdalvatnet. Nils, Hogne, Åge og Randi kommuniserar med Maria.

Frå Vinje til Undheim

I haustferien fann Hogne og eg ut at me skulle besøka ein lamafarm. Så me reiste til Vinje i Telemark. Der vart me svært fasinert over desse praktfulle dyra. Eg hadde lenge leika med tanken på å hatt ein flokk med alpakka eller lama, men nå blei eg verkeleg gira.

Etter å ha tenkt meg nøye om, og fått ihavn gode avtaler, var det bare å bestille 2stk lama.

Etter å ha tenkt på den nye buskapen min gjennom heile eksamensperioden, blei det endeleg juleferie, og tid for avhenting. Den 21. desember reiste Oddi og eg til Vinje etter dyra. Rundt midnatt ankom dyra Undheim, og begynte straks inspeksjonen av sin nye stall.

Den mørke hoppa har namnet Maria, og den lyse unge hingsten heiter Stian.